Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΡΙΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ

Ε.Σ.Υ , εμείς ,κι αυτοί

το δέντρο των ονείρων μου.
Λεφτιά!


Όταν έπαιζα σκράμπλ με τον ανηψιό μου , κάναμε ομάδα.
Και επειδή εγώ κράταγα τα κατάστιχα γιά τους πόντους, έγραφα:
εμείς / αυτοί.
Εμάς κι αυτούς μας χώριζε μιά κάθετος.
Μιά τελεία που βαρέθηκε να κάθεται που λέει κι ο Άσιμος, και αποφάσισε να κατέβει προς τα κάτω.
Η ζωή όμως δεν είναι σκράμπλ που το παίζουμε μεταξύ μας απάνω στο μεγάλο τραπέζι της κουζίνας.
κι αυτή η τελεία που περπατάει, θα μπορούσε να φκιάσει κι ένα κοκτέηλ ας πούμε.
..............................................................................................................................................................
Γιά τον Ζαχαρία τον Καψαλάκη, έμαθα πως υπάρχει, κάτω από δραματικές συνθήκες στις 3 η ώρα τα χαράματα .
Δίπλα σε μιά βαλίτσα με δύο αλλαξιές, έξι διαβατήρια (γιά το συνάλλαγμα)και τρία εισητήρια της Ολυμπιακής γιά το Λονδίνο.
-Μα γιατί να τρέχετε στην Αγγλία μας είπε η Ελένη.Αφού έχουμε τον Καψαλάκη εδώ.
Πάρτον τηλέφωνο και συννενοηθείτε.
Σήκωσε η γυναίκα του το τηλέφωνο.Και την άκουσα που τον φώναξε.
-Με συγχωρειτε που σας ενοχλώ τέτοια ώρα αλλά είναι μόνο 28 χρονών.
-Πρέπει οπωσδήποτε να τον δω και γρήγορα .Δε μ' άφησε ούτε να παρακαλέσω.
- Αύριο το πρωί στις 9 να είστε εδώ.
Αύριο το πρωί, ημασταν εκεί.
Εγώ , ο άντρας μου κι ο αδερφός μου, που σέρνονταν λεπτό με το λεπτό.
Τον εξέτασε, και τον άφησε να ντυθεί.
Έβαλε τις αξονικές στη σειρά απάνω στον άσπρο πίνακα
Μας κοίταξε.
Κοίταξε και το άσπρο κακό που διαγράφονταν συμπαγές και αδιαπέραστο .
Μας ξανακοίταξε.
-Εχω γιά αρχή μου να λεω στον άσθενή την κατάστασή του. Μας είπε.
-Αδύνατον είπα εγώ, και ξεψύχησα στην καρέκλα.
-Δεν υπάρχει περίπτωση να πει κανείς στον αδερφό μου πως θα πεθάνει.
-Ξεχάστε το.
-Τι είναι αυτά που λες ,έκανε ο Νίκος ζεματισμένος και ξεκίνησε να πάει προς το εξεταστήριο.
Αυτός, ξαναγύρισε και με κοίταξε.Που δε σηκώθηκα.
Ριζωμένη στην καρέκλα, με τα χέρια στην ποδιά, -δεν πάω πουθενά αν δεν μου απαντήσεις.
-Εστω.θα του πούμε όμως πως μετά το χειρουργείο μπορεί νάχει νευρολογικά προβλήματα.
-Κοίτα εδώ.
(Δε κοιτάω ,δε κοιτάω.Το είδα μιά φορά και το κατέγραψα, τώρα κοιτάω αλλού, γιατί το κεφάλι του αδερφού μου δεν είναι ενα κρανίο με ένα άσπρο στρογγυλό καρύδι μέσα).
-Βλέπεις;ειναι μεγάλος όγκος.
Εσένα θα κοιτάω.
-Δηλαδή, εσείς τον έχετε ξεγραμμένο γιατρέ ;
Δεν μπορούσε να το πει.
-Γιά ξαναπέστα μου απ' την αρχή Δημητρούλα .
-Ρε παιδάκι μου, αυτό που βλέπω εδώ δεν ταιριάζει μ' αυτό που μου λες εσύ.
Μολις κατάλαβα πως είχαν τόση αξία οι λεπτομέρειες,τον είχα μιάμισι ώρα εκεί ,να του ξεφιλμάρω τις έξι τελευταίες μέρες.
-Δηλαδή εσείς τον έχετε ξεγραμμένο γιατρέ;ξαναρώτησα κρεμασμένη απ' τα μαλλιά μου.
-Οχι. απάντησε τελικά.
-Οχι.Δεν ταιριάζουνε τα πράμματα.
-Αυτό που βλέπω δεν υπάρχει αμφιβολία πως το βλέπω.
-Αυτό που μου περιγράφεις επίσης δεν χωράει αμφιβολία πως έγινε.
-Δεν ταιριάζουνε αυτά ξαναείπε και έτριψε το μέτωπό του πίσω απ' τους καπνούς.
-Μόνο αύριο θα ξέρουμε ,μετά το χειρουργείο.
Τελικά είχε δίκιο ο Καψαλάκης.Δεν ταίριαζαν.
Ηταν απλώς(;) ένα επιφανειακό ας πούμε ανεύρισμα, που αιμορράγησε,καταγράφηκε στην αξονική , και αφαιρέθηκε.
-Ο αδερφός σου γλύτωσε γιατί κινηθήκατε γρήγορα μου είπε την άλλη μέρα.
Τον ξαναείδα μετά από 3 μήνες όταν ξαναπήγαμε γιά τσεκάρισμα.
Μετά τον άλλο χρόνο , πάντα εκεί στον "εγκέφαλο",-όποια ώρα και να χρειαστεί θα με πάρεις στο τηλέφωνο-.
-Καλά πότε βλέπεστε ; ρώτησα τη γυναίκα του .
-Εγκαταστάθηκα και γώ εδώ .μου απάντησε χαμογελώντας.
-μμμμμμμμ έκανε η μάννα μου.Γιαυτό κατάφεραν και έκαναν παιδιά.
Τέσσερα νομίζω.
Κάθε φορά που πήγαινα να τους δω, είχα μιά φοβερή ενοχή πως τους παρακρατάω απ' την ξεκούρασή τους.
Κι αυτός πάντα ήρεμος και θετικός.
-Μα ποτέ δεν πάτε διακοπές;
-Γιατί πας διακοπές εσύ;με ρώτησε πονηρά μιά μέρα.
-Γιά να ξεκουραστώ.
-Ε! ,εγώ ξεκουράζομαι εδώ μέσα.
-Φύγετε και μη σας ξαναδώ μας είπε.
Και φύγαμε.
Δε μας ξανάδε.
Μετά .μιά μέρα,διαβάσαμε στην εφημερίδα πως τον έβαλε στόχο η ομάδα Ξερού,και τον πυροβόλησε στα πόδια, γιατί ήταν μεγαλογιατρός λέει, και μπλα μπλα μπλα λέει,οι λαϊκές μάζες λέει, και ένα σωρό α@χι@ιές λέει.
Γιά να μη λέω πολλές μαλακίες και γω .
Το κεφάλι του αδερφού μου , στο ιδιωτικό νοσοκομείο , στοίχισε λιγότερα από ό,τι στοίχισε η καρδιά του Παντελή στο Δημόσιο νοσοκομείο Αρεταίειο.
Γιατί;
Γιατί εκεί πλήρωσα όλη την ομάδα!Γιαυτό.
Και τις νοσοκόμες!Γιαυτό.
Γιατί είναι κοινό μυστικό, πως ένας διευθυντής που τα παίρνει, δεν τολμαέι να βάλει χέρι σε κανέναν από κάτω!Γιαυτό.
Γιατί ήσουν αγαπημένο μου Ε.Σ.Υ παρόν.Γιαυτό.
Και γιατί εμείς αποφασίσαμε να μη παίξουμε παιχνίδια μ' αυτούς.
Ποιός θα την πει την αλήθεια επιτέλους;
Ολόκληρη όμως.
Και μη στηριχτούμε πάλι στους αφανείς που κάνουν διπλοβάρδιες και ζούνε με την ιδεολογία τους γιά προσκεφάλι.
Δεν τους αξίζει να υπερασπίζονται αυτή τη λαμογιά που λέγεται Ε.Σ.Υ.
Κι εμείς,όλοι εμείς πρέπει να του ρίξουμε φωτιά να το κάψουμε αυτό.
Να πάμε γι' άλλα,κι απ' την αρχή.
Υπάρχουν κιάλλα συστήματα που μπορούμε να εφαρμόσουμε ως κράτος,έστω με μιά απλή αντιγραφή.
Θέλουν όμως οι αυτοί οι γιατροί του Ε.Σ.Υ;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ - POUR AMALIA (ΓΑΛΛΙΚΑ)

POUR AMALIA

«Le patient a droit au respect de sa personne et de sa dignité humaine»
(d’après l’article 47 de la loi Ν. 2071/ 1992)

«Que les charlatans deviennent l’exception et non pas la règle, enfin!...»
(Amalia Kalyvinou, 1977-2007)

Dès l’âge de huit ans, Amalia a commencé à avoir mal. Malgrès ses visites continuelles à des médecins et des hôpitaux, personne n’a su faire la diagnose du neurinôme bénin de sa cuisse. Dix-sept ans plus tard, Amalia a su que le neurinôme avait muté en néoplasme malin.

Durant les prochaines cinq années Amalia a non seulement dû combattre le cancer mais aussi la réalité pathogène d’un Système National de la Santé (SNS) qui opte de fermer les yeux aux «fakellaki» (enveloppe*) et persiste à s’empêtrir dans des procédés bureaucratiques insensés. Au delà des radiothérapies et de la chimiomothérapie, Amalia devait égalament faire face à son exploitation financière de la part de médecins qui se sont opposés à elle plutôt que de se mettre à son côté. Au delà de la douleur, elle devait supporter l’avidité des cliniques privées et l’épreuve épuisante des queues des Caisses d’Assurance Sociale pour un tampon.


Amalia a laissé son dernier souffle le vendredi 25 mai 2007. Elle avait à peine 30 ans.

Avant de nous quitter elle a tout de même eu le temps de documenter son expérience et de nous en faire part au travers de son journal éléctronique. Sur http://fakellaki.blogspot.com, la jeune professeur de lettres a dénoncé les médecins dont elle a dû graisser la patte tout en faisant le louange de ceux qui ont opter d’honorer le sermon d’Hippocrate. Son témoignage a ému des milliers de gens qui lui ont porté soutien durant sa lutte inégale, jusqu’au bout.

«Le but d’Amalia était de raconter son histoire afin de éveiller autant plus de personnes et de consciences que possible. Surtout elle voulait montrer qu’il y a des moyens de résister à l’arbitraire et au pouvoir de médecins sans scrupules et insensibles ainsi qu’aux employés bureaucrates du système de la Santé.»
(Dikea Tsavari et Georgia Kalyvinou – mère et soeur d’Amalia)

D’après les décrets de l’article 77 de la loi Ν. 2071/ 1992, il est considéré comme infraction disciplinaire que les docteurs du SNS accèptent des paiements ou des cadeaux de la part de patients ou de leurs familles:

«L’acceptation de subornations et en particulier de rémunérations ou de tout autre prestation en échange de tout service medical constitue une infraction disciplinaire»

Amalia Kalyvinou s’est battue pour des choses considérées comme évidentes dans un Etat européen contemporain. Malheureusement, elles ne sont pas si évidentes que ça en Grèce. En prenant la relève de l’effort entamé par Amalia, nous protestons publiquement et nous exigeons:

* QUE L’ETAT PRENNE DES MESURES IMMEDIATES AFIN D’ABOLIR LA PRATIQUE DU FAKELLAKI ET EFFACER L’ INEGALITE QUI S’EN SUIT, AU NIVEAU DU TRAITEMENT DES PATIENTS

* DE RENDRE LES MECANISMES DE L’ETAT PLUS FLEXIBLES AFIN DE NE PAS LAMENTER ENCORE PLUS DE VICTIMES DES PROCEDES BUREAUCRATIQUES INTERMINABLES

* D’IMPOSER DE PLUS STRICTES CONTROLES DE L’ ENTRECROISEMENT DES INTERETS DES COMPAGNIES PHARMACEUTIQUES ET DE CEUX DE L’ETABLISSEMENT MEDICAL

* DE METTRE EN VALEUR LES INFRASTRUCTURES MEDICALES RESTEES INEXPLOITEES ET D’ INSTITUER LA FORMATION CONTINUE DU PERSONEL DU SNS

* L’ADOPTION DU DOSSIER MEDICAL DIGITAL AFIN DE PRECIPITER LA DIAGNOSTIQUE, LE TRAITEMENT ET LA GUERISON

QUE L’HYPOCRISIE DU GOUVERNEMENT QUI PREFERE LA SUBORNATION DES MEDECINS PAR LES PATIENTS A LEUR REMUNERATION CORRECTE PAR L ETAT, CESSE!

* NON AU FAKELLAKI !
* NON A LA BUREAUCRATIE!
* NON A LA MOQUERIE!

NOUS AVONS DROIT AU SOIN MEDICAL GRATUIT ET EFFICACE. POUR TOUS.

La prochaine fois que vous serrez contraints à offrir le fakellaki, ne le faites pas. Vous ferez mieux d’opter pour une donation. La dernière volonté d’Amalia était le soutien de la construction de la Station Oncologique pour Enfants.

(Association Elpida, tel: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, compte auprès de la Banque Nationale de Grèce: 080/480898-36, compte auprès de la Alpha Bank: 152-002-002-000-515. Rappelez-vous de mentionner que votre donation est « pour Amalia »).

MOUVEMENT INTERNETIQUE DES AMIS D’AMALIA

*fakellaki: En Grec, proprement dit, « petite enveloppe ». Le terme sous-entend la pratique largement répandue de l’offre d’une petite enveloppe (aux dimensions d’une carte de visite) contenant une somme d’argent, souvent loin de négligeable, à un médecin du secteur publique pour assurer ses bons services. Dans certains cas le fakellaki est carrément demandé par le docteur.